Mikołaj Troicki

Mikołaj Troicki urodził się 1 sierpnia 1905 roku w Sochaczewie. Po odbyciu służby wojskowej na Polesiu walczył w kampanii 1939 roku w szeregach Armii Poznań, a następnie działał w ZWZ. W 1943 roku został schwytany podczas łapanki i wywieziony na roboty do Jugosławii. Po ucieczce dołączył do partyzantów jugosłowiańskich, a po wyzwoleniu Belgradu wrócił do Polski. Ukończył kurs oficerski w Lublinie i został oficerem politycznym 7 baterii 1 Pułku Artylerii Lekkiej 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.

Brał udział w walkach na Wale Pomorskim i w szturmie Berlina. Z jego inicjatywy żołnierze 7 baterii umieścili polską flagę na Kolumnie Zwycięstwa. Historycy Wojskowego Instytutu Historycznego wskazywali jednak, że wcześniej flagę mogli zawiesić żołnierze 8 baterii. Po odejściu z wojska pracował jako inspektor do spraw osadnictwa w Krośnie, a później wrócił do Sochaczewa, gdzie pracował w spółdzielni i grał w orkiestrze rzemieślniczej. W latach 1948-1950 był represjonowany i więziony. Zmarł 12 kwietnia 1989 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Mikołaj Troicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.