Ojzer Warszawski
Krytyk sztuki, malarz, pisarz
- Urodzony
- 15 kwietnia 1898, Sochaczew
- Zmarł
- 10 października 1944, Auschwitz-Birkenau
- Zawody
- krytyk sztuki, malarz, pisarz
Ojzer Warszawski urodził się 15 kwietnia 1898 roku w Sochaczewie. Był żydowskim prozaikiem, malarzem i krytykiem sztuki, tworzącym w języku jidysz. Pochodził z rodziny nauczyciela i sklepikarza. Podczas I wojny światowej jego rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie związał się, choć nieformalnie, z awangardową grupą literacko-artystyczną „Hałastra”.
W 1920 roku zadebiutował powieścią „Szmuglerzy”, której akcja rozgrywa się pod koniec I wojny światowej i przedstawia życie przemytników oraz ludności żydowskiej pod okupacją niemiecką. Do 1926 roku książka miała cztery wydania. W 1923 roku Warszawski opuścił Polskę, a rok później zamieszkał w Paryżu. Zajmował się tam przede wszystkim malarstwem i krytyką literacką. Napisał też kolejne części trylogii: „Mundur” i „Żniwa”, a później publikował eseje o sztuce, w tym o twórczości Marca Chagalla. Podczas II wojny światowej ukrywał się na południu Francji, a następnie w Rzymie. Aresztowany przez włoskich faszystów, został deportowany do Auschwitz-Birkenau, gdzie zmarł 10 października 1944 roku.
Na podstawie artykułu „Ojzer Warszawski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
